Spraak-en leerproblemen

Een van de belangrijkste categorieën van spraak-problemen in de behoefte aan logopedie zijn welbespraaktheid aandoeningen. Er zijn echter verschillende soorten vloeiendheid aandoeningen, ook al lijken ze allemaal hetzelfde. Elk type heeft zijn eigen oorzaak en definities van de kenmerken die hen onderscheiden van elkaar.

Er zijn in principe zes belangrijkste types van vloeiendheid stoornissen, terwijl sommige worden beschouwd als andere aandoeningen die gerelateerd zijn aan vloeiendheid stoornissen.

Normaal Developmental Disfluency

Normale ontwikkeling disfluency, is een aandoening die vloeiend is vele malen verkeerd te stotteren. Deze aandoening treedt op met kinderen van leeftijden 1:6 - 6 jaar oud, hoewel de piek van de voorwaarde wordt geacht te zijn 2-4 jaar oud.

Veel ouders kunnen worden betrokken van de manier waarop hun kind spreekt, maar in werkelijkheid is dit een normale voorwaarde dat elk kind gaat door. Normale ontwikkeling disfluency is een normaal onderdeel van de ontwikkeling van een kind. Dus er is echt niet nodig om helemaal geen zorgen.

Een kind zou normaal krijgen over dit stadium als zijn toespraak vaardigheden te ontwikkelen. Echter, een goede omgeving en interactie is nodig voor dat dat gebeurt. Als een kind wordt onder druk gezet door zijn ouders of de mensen om hem heen over zijn toespraak, hoe groter de kans dat zijn disfluency zou een probleem in de toekomst en kunnen ontwikkelen om stotteren.

Stotteren

Stotteren is een stoornis van de kindertijd (ontwikkeling), dat wordt gekenmerkt door een abnormaal hoge frequentie of de duur van onderbrekingen in de voorwaartse stroom van meningsuiting. Hoewel de normale ontwikkeling disfluency haar eigen deel van stilleggingen heeft, stotteren aan de andere kant heeft een aantal extra kenmerken die de normale ontwikkeling disfluency niet heeft.

Wat maakt stotteren verschillende, van de normale ontwikkeling disfluency, is dat stotteren heeft ontsnappen gedrag, het vermijden gedrag, en andere secundaire gedrag. Deze zogenaamde gedrag worden ook wel fysieke bijverschijnselen. Enkele voorbeelden zijn ogen knippert, hoofd knikt, kaak tremoren en totale lichaam spiraalbanen.

Neurogene Disfluency

Dit soort disfluency is het resultaat van een identificeerbare neuropathologie in een persoon die geen geschiedenis van vloeiendheid problemen heeft voorafgaand aan het optreden van de pathologie. Mensen die ongevallen die veroorzaakt hersenen problemen, die hun disfluency, vallen geïnduceerd in deze categorie.

Neurogene disfluency heeft vergelijkbare kenmerken als stotteren, met inbegrip van de fysieke gedragingen zoals ogen knippert en tremoren. Het ding is dat het belangrijkste probleem in omstandigheden als deze is niet helemaal vloeiend, maar de mindere controle van de spieren die nodig zijn in de toespraak van de productie.

Psychogene Disfluency

Een disfluency geen bewijs gevonden van neurologische dysfunctie en geen geschiedenis van ontwikkelings stotteren. Het is van het plotseling ontstaan en toegeschreven aan een identificeerbare emotionele crisis. Kan worden gegroepeerd in drie categorieën te weten: emotioneel gebaseerd, manipulatieve en malingering disfluencies

Een voorbeeld van dit soort disfluency is wanneer een persoon begint te stotteren wanneer een specifieke andere is rond. Bijvoorbeeld, een student die bang is van haar leraar, begint te stotteren elke keer haar leraar is rond, maar spreekt vloeiend toen rond haar vrienden en familie.

Taal Bases Disfluency

Dit is een disfluency dat wordt toegeschreven aan de ontwikkeling van taalkundige verfijning. De belangrijkste oorzaak van het probleem hier zou zijn taalproblemen, die zou vereisen taal gebaseerde therapie in plaats van vloeiendheid-gebaseerde therapie.

Gemengde Fluency Storingen

Dit zijn vlotheid storingen die worden gekenmerkt door overlappende oorzakelijke factoren. Toespraak waargenomen patroon is het resultaat van een mengsel van twee of meer factoren / disfluency.

Cluttering

Dit is een aandoening die is gerelateerd aan vloeiendheid stoornissen. Het wordt beschouwd als het uiterste van stotteren. Het is een aandoening van timing en ritme van spreken wanneer de persoon spreekt te snel, dat zijn betoog niet kan worden begrepen. Het ding is, een clutterer is zich niet bewust dat hij verrommeling, terwijl een stotteraar is zich ervan bewust dat hij stottert.